Webarchivaris Webarchivaris

Aantoonbaar compleet: niet-archiveerbare onderdelen vastleggen

Eerlijk over wat niet lukt

Sommige onderdelen zijn lastig of onmogelijk vast te leggen: streaming-video van een externe dienst, content achter een login, betaalde of interactieve modules van derden, of elementen die pas na complexe gebruikersacties verschijnen. Een archief dat doet alsof alles is vastgelegd, is minder betrouwbaar dan een archief dat helder maakt waar de grenzen lagen. Wij kiezen voor het laatste.

Onderdeel, reden en beschrijving

Wat niet kon worden gearchiveerd, leggen wij gestructureerd vast bij de betreffende opname. Per geval registreren we:

Deze registratie hoort bij het archief zelf, zodat ze later samen met de opname raadpleegbaar is. Niemand hoeft achteraf te raden of een ontbrekend element een fout was of een bewuste, vastgelegde beperking.

Waarom dit de bewijswaarde verhoogt

Voor overheden en gereguleerde organisaties telt niet alleen wát er is gearchiveerd, maar ook of het archief een betrouwbaar en transparant beeld geeft. Door niet-archiveerbare onderdelen te benoemen, kunt u aantonen dat uw archief volledig is binnen de technische grenzen — en dat eventuele gaten bekend, verklaard en gedocumenteerd zijn. Dat maakt het archief verifieerbaar en bruikbaar als bewijs.

Samen met andere waarborgen

Voorkomt strenge beveiliging dat onderdelen worden opgenomen, dan helpt vaak whitelisting van onze vaste bron-IP's. Veel dynamische content vangen wij af met het archiveren van JavaScript en dynamische websites. Hoe het archief integer en authentiek blijft, leest u bij integriteitscontrole en fixity. Meer weten? Bekijk onze veelgestelde vragen.